Honderdtwintig dagen zelfstandig

In september van dit jaar ‘begon ik voor mezelf’, zoals dat heet. Na ruim zes jaar bij FHV BBDO was het tijd voor een nieuwe wending. Inmiddels ben ik zes opdrachtgevers en tien projecten verder en gaat deze week de twintigste factuur eruit. De kop is eraf. Tijd voor een tussenstand.

Een van mijn belangrijkste motieven om zelfstandig te gaan werken was nieuwsgierigheid. In de eerste plaats was ik benieuwd naar mezelf. Na zestien jaar bij grote reclamebureaus merkte ik dat het hokje van ‘Strategy Director’ steeds smaller begon te voelen. Ik wilde graag verkennen waar en hoe ik mijn ervaring nog meer zou kunnen inzetten. Bovendien wilde ik mezelf graag op de proef stellen. Zeker nu de arbeidsmarkt steeds verder flexibiliseert leek het me goed om eens te kijken hoe future proof ik eigenlijk ben. Heb ik de skills waar de hosseleconomie van de toekomst om vraagt? Kan ik nieuwe contacten leggen, onderhouden, opdrachten losweken, mezelf verkopen? Zo niet, dan leek het me slim om dat dan maar eens te leren.

Een ander motief was dat ik ook inhoudelijk op ontdekkingsreis wilde. ‘Het vak’ verandert en het leek me mooi om met mensen te werken die vanuit een ander perspectief denken en werken. Bijvoorbeeld uit de hoek van open innovatie, service design, data science. Of management consulting. Perspectieven die duidelijk raken aan de wereld van commerciële creativiteit, maar die (nog) best ver af staan van de doorsnee marcom-briefing.

Het eerste wat me opviel is hoe persoonlijk het voelt. Ik ben mezelf en ik verkoop mezelf, zonder ‘grote naam’ op mijn visitekaartje, zonder backup van een team. Wat ik bijdraag (of niet) is superzichtbaar: ik kan me niet verstoppen achter de bureaucratie van het proces of het werk van collega’s. Het is echt. Open en bloot. Fantastisch.

Mijn tweede ontdekking is hoe leuk ik het blijk te vinden om te netwerken. Ik ben niet erg extravert, geen smalltalker, dus ik had verwacht dat het op dit punt best lastig zou worden. Maar het bevalt me juist heel goed. Ik heb in de afgelopen maanden heel veel mensen gesproken, ook mensen die ik nog niet kende of maar zijdelings. Mooi om te merken hoe welkom ik was, hoe leuk het was om van gedachten te wisselen. En als een gesprek zo lekker loopt is een gekunstelde ‘salespitch’ helemaal niet nodig. Vaak was de gezamenlijke conclusie: laten we een keer samenwerken.

En zo werkte ik in de afgelopen periode op allerlei verschillende plekken: veel bij Being There, veel bij Mensch, af en toe bij Brandbase. Vanaf deze maand ook bij Born05 en binnenkort bij N=5. Merkstrategie, conceptontwikkeling, communicatiestrategie, propositie ontwikkeling.

Vaak meerdere opdrachten bij meerdere opdrachtgevers tegelijk. Een dag per week hier, anderhalve dag per week daar. Vooral bureaus dus tot nu toe, maar wel met heel grote onderlinge verschillen in cultuur, werkwijze, overtuigingen. Mooi om overal binnen te mogen kijken. Wat lopen er in onze business toch veel leuke, slimme, prettige mensen rond. Heel leerzaam ook om steeds weer in een ander referentiekader te stappen en te zoeken waar en hoe je het grootste verschil kunt maken. Heel erg bedankt Jack, Gwen, Zwier, Olivier, Edward, Pieter, Bart, Lonneke, Martijn, Thijs, Rogier, Mark, Joris, Igor. Voor jullie vertrouwen, voor de kansen, voor de samenwerking.

Kortom, deze reis mag van mij nog wel even duren. Ik kijk ernaar uit om in 2017 samen te werken met mensen die ik het afgelopen jaar al wel gesproken heb, maar waar nog geen concrete opdracht uit gekomen is. Bij Dawn, bij J. Walter Thompson, bij The USP Company, bij Business Openers, bij Mindshare, bij KesselsKramer, bij TMG, bij Lemon Scented Tea, bij Lemz, bij Energize, bij Beyen Meyer, bij Digitas LBi, bij Accenture Digital, bij FreedomLab. En dan vergeet ik er vast nog een paar.

Of ik dan geen ‘echte baan’ meer wil? Tja, wat is echt. Dit voelt ook best echt nu. Ik werk intensief samen met anderen. Ik heb meer leuke contacten dan ooit. En ik weet waar ik het voor doe. Wat ik niet heb, is het idee dat ik ergens naartoe werk, dat ik iets opbouw. En misschien gaat dat knagen vroeg of laat. Dus ik hou de boot niet af: als er wat langskomt, sta ik daar zeker voor open. Maar het is een prettig idee dat het nu niet perse hoeft.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Scroll to top